شروع دوره جدید راه اندازی کسب و کار اینترنتی

اطلاعات بیشتر
ورود و ثبت نام

خلاصه کتاب آیین دوست یابی

کتاب آیین دوست یابی نوشته دیل کارنگی

کتاب آیین دوست یابی چلیت آکادمی کتاب فنجان قلم
کتاب آیین دوست یابی چلیت آکادمی

در چلیت آکادمی قراره به صورت هفتگی خلاصه یکی از بهترین کتاب های رشد ُ، توسعه فردی و کسب و کار را با هم بخوانیم در این صورت ظرف مدت یکسال کوله باری از اطلاعات و دانش مفید داریم و قطعا دیگه آن انسان سابق نخواهیم بود.

کتاب آیین دوست یابی برای رهبران تیم ها و کسانی که می‌خواهند مذاکرات موفقی داشته باشند توصیه می شود .

آیین دوست یابی برای هر کسی که در کار و زندگی شخصی اش با افراد زیادی سرو کار دارد و دوست دارد ارتباطات سازنده برقرار کند و افراد زیادی را به خودش جلب کند، نکات کاربری و مفیدی دارد. پس تا انتهای این خلاصه کتاب همراه ما باشید.

دیل کارنگی روانشناس، نویسنده و سخنران آمریکایی است که کتاب های خیلی معروفی نوشته است . از جمله همین کتاب یعنی آیین دوست یابی ، دوره های بسیار پرطرفداری هم در زمینه رشد فردی، بازاریابی و مهارت های سخنرانی برگزار کرده است .

دیل کارنگی کتاب آیین دوست یابی را در ۴ قسمت نوشته است .

  • در بخش اول به این می پردازد که چه طور با مردم باید رفتار کنیم!؟
  • در بخش دوم می گوید که، چکار کنیم که محبت بقیه را جذب کنیم ؟
  • در بخش سوم کتاب آیین دوست یابی قراره بیشتر ما را با تکنیک های مذاکره و متقاعد کردن بقیه آشنا کند.
  • بخش چهارم کتاب هم مخصوص رهبران تیم ها و کسب و کارهاست، که نکاتی را برای ارتباط بهتر با سایر افراد تیم در اختیار آنها قرار می گذارد.

خب حالا بریم مهمترین نکات این کتاب را با هم یاد بگیریم…

بخش اول کتاب آیین دوست یابی

در فصل اول کتاب، کارنگی در مورد این موضوع صحبت می کند که بیشتر افراد که خودمان هم شاملش می شویم برای اشتباهی که انجام می دهیم، خودمان را مقصر نمی دانیم. همش هم به دنبال این هستیم که کارهای اشتباهمان را توجیح کنیم. از این نکته چه نتیجه ای باید بگیریم ؟

اینکه انتقاد رو کلا بذاریم کنار و بی خیال این شویم که عیب بقیه را به آنها بگوییم.

اگر شروع کنیم به عیب گرفتن باعث می شود که طرف شروع کند به توجیح کردن خودش و دفاع کردن از خودش و اتفاقی که می افتد این است که از شما بدش میاد، چون شما غرورش را از بین بردید.

کارنگی می گوید: هر کسی می تواند، تهمت بزند ، شکایت کند و عیب دیگران را بگوید، آن چیزی که باعث تفاوت می شود و شما را آدم بزرگی نشان می دهد، درک کردن بقیه و بخشیدن آنهاست. اینکه بتوانیم خودمان را در شرایط طرف مقابل بگذاریم، از دید اون به قضیه نگاه کنیم و بعد کارهایش را قضاوت کنیم.

یک جمله خیلی معروف از توماس کارلایل هست که می گوید :

عظمت مردان بزرگ، از طرز رفتارشان با افراد زیردست معلوم می شود.

توماس کارلایل

سعی کنیم به جای متهم کردن بقیه و عیب گرفتن از دیگران، آنها را درک کنیم و تلاش کنیم و بفهمیم که چرا این کاری که از نظر ما اشتباه بوده را انجام داده اند؟ همیشه این حرف دکتر جانسون را با خودمان مرور کنیم که می گوید:

حتی خدا هم قضاوت و داوری نمی کند، مگر اینکه بعد از مرگشان ! پس چرا ما به خودمان اجازه این کار را بدهیم؟

جانسون

بخش دوم کتاب آیین دوست یابی

در فصل دوم کتاب آیین دوست یابی در خصوص یکی از نیاز های اصلی ما یعنی نیاز به مهم بودن صحبت می کند. همه ما دوست داریم که از ما تعریف کنند. به ما بگویند که کار ما چقدر خوب بوده است. اینکه ما چقدر مهم هستیم . حتی می گویند علاقه بشر به مهم بودن اساس بشر است. یعنی تا این اندازه مهم بودن اهمیت دارد. خیلی ها به خاطر یک تعریف کوچک که ازشون شده، به موفقیت های بزرگی رسیدند و کارهای خیلی بزرگی را انجام داده اند. هیچ کس واقعا نیست که بگوید من خوشم نمیاد کسی از من تعریف کند.

فقط نکته ای که کارنگی در مورد تعریف کردن اشاره می کند این است که ، سعی کنیم تعریف و تمجیدهایمان حالت اغراق آمیز و چاپلوسی به خودش نگیرد. چون فرد مقابل سریع می فهمد و کار کلا خراب می شود. سعی کنید که تعریف کردن‌مان واقعی باشد ، یک چیزی که طرف مقابل باورش شود.

حتی بعضی وقت ها یک تشکر ساده می تواند طرف مقابل را خوشحال کند. همین که به او بگوییم که می دانیم که چقدر کارش ارزش دارد، برایش کافیست!. این را یادتان باشد که با بقیه طوری رفتار کنید که دوست دارید با شما رفتار شود. پس دفعه بعدی که کسی را پیدا کردید سعی کنید ویژگی های مثبتش را پیدا کنید و از آنها تعریف کنید.

بخش سوم کتاب آیین دوست یابی

کارنگی در فصل سوم این کتاب این سوال را از ما می پرسد که چرا ما همیشه سعی می کنیم در مورد چیز هایی حرف بزنیم که خودمان دوست داریم ؟ این کار خیلی خودخواهانه است . درسته که همیشه به اون چیزهایی که نیاز داریم علاقه نشان می دهیم ولی ممکن است طرف مقابل ما خوشش نیاید و نیاز او نباشد. پس در رابطه‌هایمان با بقیه سعی کنیم چیزهایی که آنها دوست دارند را پیدا کنیم و در مورد آن صحبت کنیم. بعد بیاییم راه رسیدن به علاقه شان را به آنها نشان دهیم. اگر مثلا می خواهیم کسی را به انجام کاری وادار کنیم، فقط کافیه به او بگوییم که : اگر این کار را انجام بدهی، می توانی به آن چیز که می خواهی برسی .

به عنوان مثال : اگر قراره به کسی بگوییم که سیگار نکشد. به جای اینکه بیاییم و نصیحتش کنیم، به او بگوییم : تو که فلان ورزش را دوست داری اگر سیگار کشیدن را ادامه بدهی، دیگر نمی توانی آن ورزش را انجام دهی.

پس اگر کسی را می خواهید وادار کنید به انجام کاری اول یک میل شدید برای انجام آن کار در آن فرد ایجاد کنید. با انجام این کار هست که می توانید محبت بقیه را جذب کنید.

بخش چهارم کتاب آیین دوست یابی

اگر می خواهید کسی فورا از شما خوشش بیاد، لبخند بزنید.

بیایید خودمان را تصور کنیم اگر کسی را برای اولین بار ببینیم بعد به ما لبخند بزند واقعا چه حسی پیدا می کنیم؟ قطعا حس خوبی به ما دست میدهد! اصلا طرز فکرمان به اون آدم خیلی مثبت می شود.! خب چرا ما از این تکنیک استفاده نکنیم؟!

حتی لبخند زدن جدای از اینکه باعث می شود که طرف مقابل حس خوبی پیدا کند به خودمان هم حس خوب می دهد . حتا اگه در آن لحظه ناراحت باشیم، لبخند زدن می تواند حس ما را عوض کند و ما را از آن حالت بیرون بیاورد.

پس در ارتباطاتتان لبخند زدن را فراموش نکنید.

مردم به اسم خودشان بیشتر از هر اسم دیگری اهمیت می دهند . قوی ترین راه برای بدست آوردن دل افراد این است که اسمشان را یادمان باشد. فقط کافیست در اولین ملاقاتتان اسم طرف مقابل را بپرسید و در ذهنتان تکرار کنید. بیشتر هم آن را با اسم کوچک صدا بزنید (البته اگه عرف هست) تا کامل ملکه ذهنتان شود. این کار را امتحان کنید و تاثیر فوق العاده اش را ببینید.

دیل کارنگی در این قسمت از کتاب آیین دوست یابی اشاره می کند که کاملا سعی کنیم خودمان کمتر حرف بزنیم و بیشتر بشنویم .یعنی کاری کنیم که بیشتر طرف مقابل حرف بزند و وادارش کنیم از اون چیزهایی که دوست دارد و بهشون علاقمند است حرف بزند، فقط ما همراهیش کنیم.

منظور از گوش دادن در اینجا گوش دادن واقعی و موثر است. یعنی تلاش کنیم که همه توجهمان یه گوینده باشد و همه حرف هایش را بفهمیم و نشان دهیم که حرف هایش برایمان جالب و مهم است. پس :

گوش دادن واقعی را تمرین کنید.

از شخص مقابلتان در مورد علاقمندی ها و موفقیت هایش سوال کنید و بهش اجازه دهید در این موارد حرف بزند . آن موقع است که همه حس خوبی نسبت به شما خواهند داشت.

در روابط تان باید این نکته را بدانید که بحث کردن با طرف مقابل کاملا بی فایده است . در بحث ها دو حالت پیش می آید:

یا شما بحث را می بازید که خب حس بدی پیدا می کنید و کاملا بازنده محسوب می شوید. یا بحث را می برید که در این حالت باز نفر مقابل است که حس بدی پیدا می کند و از شما متنفر می شود.

پس از همان اول سعی کنید از شروع کردن بحث جلوگیری کنید. اگر کسی با ایده شما مخالف بود، سعی کنید بدون مقاومت به حرف هایش گوش دهید و به او بگویید که به نکاتی که گفته است فکر می کنید و یا آن چیزهایی که بین شما مشترک است را در حرف هایش پیدا کنید و در مورد آنها حرف بزنید. اگر هم به اشتباه تان پی بردید، همانجا سریع اعتراف کنید با این کارتان باعث می شوید نفر مقابل هم گاردش رو پایین بیاورد و آن هم به حرف هایی که زدید و حرف هایی که خودش زده است فکر کند، حتا شاید با این کار آن به اشتباهش پی ببرد و بابت این رفتارش عذرخواهی کند. آخر ملاقات هم ازش بخواهید که دوباره همدیگر را ملاقات کنید. اینطوری هر دو نفرتان فرصت دارید که در مورد حرف هایتان فکر کنید. در این صورت است که هم شما و هم طرف مقابلتان حس خوبی می گیرید و هیچ ناراحتی ای هم به وجود نمی آید.

واقعا باید این را قبول کنیم که همه ما اشتباه می کنیم. چقدر خوب می شود اگه خودمان قبل از اینکه ما را سرزنش کنند، اعتراف کنیم که اشتباه کردیم و عذرخواهی کنیم. در عوض طرف مقابل سعی می کند با بخشیدن شما، خودش را سخاوتمند جلوه بدهد.

دیل کارنگی در ادامه کتاب آیین دوست یابی روش هایی را برای انتقاد کردن به ما پیشنهاد می کند:

  • قبل از اینکه شروع کنید به انتقاد کردن، اول به خاطر یکسری از رفتار ها و کارهای مثبت طرف مقابل، آن را تحسین کنید.
  • بعد با لحن خیلی دوستانه ، مشکلش را به او بگویید. اینطوری خیلی راحت تر موضوع را هضم می کند.
  • در مورد گفتن خطای فرد هم سعی کنید به طور غیر مستقیم به او بگویید و خیلی دقت کنید که رفتار شخص را مورد انتقاد قرار دهیم نه شخصیت افراد را .
  • طعنه زدن و مسخره کردن را که کلا بی خیال شوید.
  • می توانید از این روش هم استفاده کنید که، قبل از اینکه به اشتباهات طرف مقابل اشاره کنید، اول اشتباهات خودتان را مثال بزنید.
  • در آخر این را در نظر بگیرید که هیچ کس دوست ندارد به او دستور بدهید ، پس سعی کنید خواسته های خودتان را به صورت پیشنهاد بیان کنید نه دستوری .

نتیجه گیری

پیام اصلی کتاب آیین دوست‌یابی این است:
اگر می‌خواهید ارتباطات رفتاری خوبی داشته باشید و دوست‌داشتنی باشید، لبخند بزنید، به حرف دیگران به طور موثر گوش دهید و اسمشان را به خاطر بسپارید. مردم عاشق تعریف و تمجید هستند، پس همانند ابر سخاوتمند باشید و تحسین را همچون باران بر سرشان ببارید و درباره مسائلی که برایشان مهم است، صحبت کنید. از بحث‌وجدل اجتناب کنید و هرگز از دیگران انتقاد نکنید، زیرا کمکی به ادامه راهتان نمی‌کند. اگر می‌خواهید کسی را تغییر دهید، در تعریف از او سخاوتمند باشید و به خاطر هر پیشرفت کوچک تشویقش کنید. آشکارا به اشتباهات خود اعتراف کرده و فقط غیرمستقیم به اشتباهات دیگران اشاره کنید.

ممنون که تا پایان این خلاصه کتاب همراه ما بودید. مهمترین خصوصیت شما این است که واقعا به دنبال تغییر و یادگیری مهارت های ارتباطی هستید و این فوق العاده است و به شما تبریک می گوییم . ما در اینجا سعی کردیم با خلاصه کتاب دید کلی از محتویات و نکات مهم کتاب به شما بدهیم اما پیشنهاد ما به شما این است که حتما اگر حوصله و فرصت داشتید کتاب آیین دوست یابی دیل کارنگی را به صورت کامل مطالعه کنید.

آرزومند موفقیت شما | چلیت آکادمی – کارخانه مهارت
چلیت آکادمی

نظرات



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.